Dün.. Bugün...Yarin..
Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir sey yoktu.
Insanlar günes dogup batincaya kadar yasiyorlardi hayati. Bir daha hiç olmayacakmis gibi dolu ve anlamli.Derken zaman diye üç parçali bir sey icat etti insan.Bir parçasina dün dedi, diger parçasina bugün, öteki parçasina da yarin.
Sonra fesat karisti zamana ve insan bugünü unuttu. Dünü düsünüp pisman oldu,yarini düsünüp telaslandi; ama isin ilginç tarafi tüm telas ve pismanliklari günes dogup batincaya kadar yasadi.Farkinda olmadan rezil etti bu gününü.
Oysa yarin, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarin diyordu. Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarina, diger eliyle düne yapisti. Bu günü eline yüzüne bulastirdi...Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarinin telasi da, dünün pismanligini da hep bugün yasadi; ama bugünü hiç yasayamadi.
Ne yarin ne de dün!
(can dündar)
Tüm dostlara selam, sevgilerini ve ilgilerini eksik etmeyen tüm blog arkadaslarima benden de burdan selam ve sevgiler....
Aradan uzun zaman gecti yazacak cok seyler birikti...Yilbasi tatilini uzatmak bana sükür ki cok iyi geldi...Tekrar calismaya baslayali bir hafta oluyor nerdeyse , hafiften denize ayagimi sokar gibi yaptim, hafta bitti nerdeyse boguluyordum...Eh Gülay hakettin sen bunu diyorum icimden...Dogumgünüm, 5. evlilik yildönümümüz de geride kaldi...Anneanneme sorardim eskiden `nasil gecti bu kadar yil` diye...Bana arkama baktigimda sanki hersey 5 dakikada olmus bitmis gibi´derdi...Simdi gunler gectikce cok daha iyi anliyorum nedemek istedigini...Universiteyi bitireli 10 yil, evleneli 5 yil olmus...Ben de dönüp baktigimda hersey gercekten de 5 dakikada yasanmis gibi...
Yani uzun sözün kisasi, Ne yarin, ne dün, esas olan Bugün....Bugünü farkinda olarak, herseyi kendimize dert etmeyerek yasayalim...Yarina yaparim demeden, bugünden söyliyerek, bugünden basliyarak, bugün bir adim atarak...Ben basladim Bugün, hadi sira sizde...
Recent Comments